دو شعر از «فاضیل حوسنو داغلارجا»

مترجم: فریاد ناصری

 

□

 

مرده

 

در كدام محله شیخی نیست

در آن‌جا خواهم مرد

تا كسی نبیند كه چه‌قدر زیباست

پاهای‌ام

موهای‌ام

وهر كجای تن‌ام

 

به اسم مرده آزاد و رها

در دریاهای بی‌نام ماهی شدن

نمی‌گویم مسلمان نیستم

فقط از سر و صدا بیزارم

 

كفن سفید به تن‌ام نكنید

تا درسیاهی هوای‌ام نسوزد

نمی‌خواهم در دست‌به‌دست شدن از شانه

آویزان شوم

كه تمام تن‌ام

در سكر خوابی عمیق است

 

هیچ دعایی به جا نمی‌آورد

دوری‌ام را از زندگی

 

مرا به خاك

مرا به ویرانی

ندهید

كه وحشیانه گرمای تن‌ام را دوست دارم

 

ÖLÜ

 

Hangi mahallede imam yok,

Ben orada öleceğim.

Kimse görmesin ne kadar güzel,

Ayaklarım, saçlarım ve her şeyim.

 

Ölüler namına, azade ve temiz,

Meçhul denizlerde balık;

Müslüman değil miyim, haşa,

Fakat istemiyorum, kalabalık.

Beyaz kefenler giydirmesinler,

Sızlamasın karanlığım havada.

Omuzlardan omuzlara geçerken sallanmayayım,

Ki bütün azalarım hülyada.

 

Hiçbir dua yerine getiremez,

Benim kainatlardan uzaklığımı.

Yıkamasınlar vücudumu, yıkamasınlar,

Çılgınca seviyorum sıcaklığımı...

 

Fazıl Hüsnü DAĞLARCA.

 

□

 

 

بادكنك‌ها و گل‌ها

 

بادكنك آبی بنفشه‌ای‌ست

و قرمز لاله

 

بادكنك زرد

گل ِ بابونه

و سبز سنبل ِ تازه

 

باد كنك‌ها

گل‌های عاشق را

با خود به دور دست‌ها می‌برند

 

 

BALONLARLA ÇİÇEKLER
Mavi balon
Menekşedir
Kırmızısı
Gelincik

Sarı balon
Papatyadır
Yeşili
Sümbül

Balonlar uçarlarken
Götürürler
Sevdiği çiçekleri
Uzaklara.