آصف حالت چلبی هشت سال در مدرسه‌ی گالاتاسرای ترکیه تحصیل کرد. بعد از آن در آکادمی هنرهای زیبا توفیقی پیدا نکرد پس از آن به تحصیل در رشته‌ی علوم قضائی پرداخت و به تناسب این رشته به کار مشغول شد .چلبی با ادبیات فارسی بسیار آشنا بود او ترجمه‌های فراوان و موفقی از شعر فارسی به ترکی دارد. چلبی مدت‌ها در حوزه‌ی شعر کلاسیک فعالیت کرد و به همین دلیل با تجربه‌های فروانی به شعر آزاد علاقه نشان داد و جایگاه با ارزشی در شعر معاصر ترکیه پیدا کرد.

آصف حالت چلبی را با آثارموفقی از جمله :

 

om mani padme hum _lamelif_He

از تصوف تاریخ ادیان و تمدن کهن شرق می‌شناسند، چلبی به جرات از شاعران تأثیر گذار شعر نوین ترکیه است، استانبول در شعر دیوان، اثر دیگری از این شاعر است که برگزیده ای از شعر شاعران ترک در این کتاب به چاپ رسیده است

 

 

 

 

Cep

seni rüyalarımda buldum
ve çok beğendiğim için
oradan çıkmak istemedim
şimdi derinlikte
ve genişlikteyiz
ve bizzat
rüya
ben'im

kendi kendimi görüyorum
ve kendi içimde seyretmekteyim
bir cebim var ki
karanlıktır
oradan oyuncak güneşler
bahçeler
ve denizler çıkar
ve bıkınca onları başka bir cebime atarım

en güzel oyuncağım sen
bahçelerimin beni eğlendirmediği zaman
gel
ve beni avut

 

 

جیب

 

 

تو را در رؤیاهایم پیدا کردم

 

و به خاطر این که بسیار پسندیدم

 

نخواستم از آن جا خارج شوم

 

حالا در عمق و حجم نا‌معلومی هستیم

 

و شخصا ً

 

رؤیا مال من است

 

خودم، خودم را می بینم

 

و درون خودم در گردش هستم

 

یک جیب دارم که

 

تاریک است

 

از آن‌جا خورشیدهای اسباب‌بازی، باغچه‌ها

 

و دریا‌ها بیرون می‌آیند

 

وقتی‌که به ستوه می‌آیم

 

آن‌ها را در جیب دیگرم می‌گذارم

 

زیباترین اسباب‌بازی من تو هستی

 

وقتی‌که باغچه مرا سرگرم نمی‌کند

 

بیا و مرا آرام کن.

 

 

□

 

 

 

MÂRA

 

bilmemek bilmekten iyidir

düsünmeden yasayalim

                               mâra

günü ve saatleri ne yapacaksin

senelerin bile ehemmiyeti yoktur

seni ne tanidigim günleri hatirlarim

                                   ne seneleri

yalniz seni hatirlarim

        ki benim gibi bir insansin

 

tanimamak tanimaktan iyidir

seni bir kere tanidiktan sonra

yasamak acisini da tanidim

bu aciyi beraber tadalim

                              mâra

 

basim omzunda iken sayikladigima bakma

beni istedigin yere götür

ikimiz de ne uykudayiz

                        ne uyanik

 

 

 

مارا ٭

 

 

 

 

ندانستن از دانستن بهتر است

 

بدون آن که به چیزی فکر کنیم بیا زندگی کنیم (مارا) *

 

ساعت‌ها و روزها را چگونه سپری می‌کنی؟

 

حتی مرور سال‌ها اهمیتی ندارد

 

تو را در روزهایی که شناختم به یاد می‌آورم

 

که مانند من انسان هستی

 

نشناختن از شناختن بهتر است

 

پس از شناختن تو بود

 

که با تلخی زندگی آشنا شدم

 

این تلخی را بیا با هم بچشیم (مارا)

 

وقتی سرم بر روی شانه‌ات بود

 

به هذیانی که می‌گفتم توجه نکن

 

مرا هر کجا که می‌خواهی ببر

 

ما هر دو نه در خوابیم

 

نه بیدار